Një përshendetje tjetër për “Rrathë të brendashkruar”

Natasha LAKO-

Nuk e kam fjalen per ikjen dhe kthimin ne vendlindje.Por per ate harkun e madh po aq te ngjashem me spostimin,eksplorimin, mungesen,shmangjen per te lene te paprekura gjerat me te dashura. Vete mesimin e madh, per t’i’u afruar dhe larguar fatit, per ta veshtruar me nje dashuri te re dhe me te thelle dhe te sapoprovuar.Poezia te”” Rrathet e brendashkruar”te Rudolf Markut, e ngre moshen e pjekur te burrit si reliev te sprovuar.Eshte poezia si gur i rende, si e meton edhe poeti vete.Kaq shume dashuri, me te cilin njeriu perjeton vete vuajtjen e tij njerezore, me kuroren me gjemba ne koke ,ecur vertikalisht drejt nje ferri pa Atdhe.
Poezia shqipe mes te tjerash ka fituar dy poezi te saj te medha.Njera “Malet”, me nje identifikim te persosur njerezor,atje ku, kur ikin malet shfaqen femijet qe kane filluar te ndertojne me gure te vegjel nje mur te shtrember . Tjetra poezia Alpet.
Po tani qe arrite, ndjen papritur vetmine madhe.
Alpet qenkan vetmi.

Dhe pastaj,’ishte dashuria.e para -kishim rene jashte kohe.

O grua qe te ndesha ne fatkobin e kesaj bote,
Vec dashuria nuk mund te parashikohet dy here nga orakujt prape.

Tensioni i vargjeve te “Rratheve te brendashkruar,” qe permbahet nga forca e burrerimit, eshte tronditese, per t’i dhuruar lexuesit nje fisnikeri historike.

Shpërndaje:

You May Also Like

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

16 + 7 =