Nga Enver Robelli-
Sipas një hulumtimi të gazetës britanike “Financial Times”, vrasja e Ajatollah Ali Khameneit ishte kulmi i një fushate disavjeçare ku inteligjenca izraelite arriti një depërtim pothuajse total në strukturat e sigurisë së Iranit. Një nga shtyllat kryesore të këtij operacioni ishte hakimi i kamerave të trafikut në Teheran, të cilat u lejuan oficerëve në Tel Aviv të vëzhgonin çdo lëvizje në rrugën “Pasteur” (ku u vra Ali Khamenei) dhe të analizonin zakonet e përditshme të shoferëve dhe truprojave të elitës iraniane. Përmes algoritmeve që përpilonin “modelin e jetesës” të zyrtarëve, Izraeli arriti në një pikë ku zyrtarët e tij deklaronin me mburrje se e njihnin Teheranin po aq mirë sa Jeruzalemin apo rrugët ku ishin rritur vetë.
Ky nivel vëzhgimi u plotësua nga teknologjia e lartë ushtarake, ku roli kryesor i takoi raketës specifike izraelite të quajtur Sparrow. Kjo armë precize, e aftë të godasë një objektiv me madhësinë e një tavoline ushqimi nga më shumë se 1000 kilometra largësi, u lejoi avionëve izraelitë të godisnin qendrën e pushtetit në Iran. Donald Trump konfirmoi sulmin kur deklaroi për Fox News se zyrtarët iranianë ishin duke ngrënë mëngjes në momentin që u goditën nga rreth 30 municione precize.
Interesant është fakti se vetë Khamenei nuk jetonte i fshehur në bunkerë si aleati i tij Hasan Nasrallah, lideri i Hizbollahut. Khamenei kishte reflektuar shpesh publikisht mbi vdekjen e tij dhe, sipas shumë ekspertëve të Iranit, ai kishte një plan ose dëshirë për t’u martirizuar, duke e parë jetën e tij si të parëndësishme përballë fatit të Republikës Islamike.
Megjithatë, ditën e sulmit ai bëri një lëshim në siguri duke mos qëndruar në bunkerët e tij të fortifikuar, gjë që i dha Izraelit dritën jeshile për të vepruar.
Pavarësisht dominimit izraelit, artikulli thekson se edhe Irani kishte arritur suksese në luftën kibernetike. Gjatë vitit 2025, iranianët hakuan kamerat CCTV në Jeruzalem për të parë dëmet që Izraeli përpiqej t’i censuronte, blenë fotografi të mbrojtjes raketore dhe korruptuan qytetarë izraelitë për të gjurmuar lëvizjet e politikanëve të lartë. Megjithatë, vargu i goditjeve izraelite, përfshirë vrasjen e liderit të Hamasit Ismail Hanija dhe shpërthimin e pejxherëve të Hezbollahut, tregoi një agresivitet të ri.
Ky operacion i fshehtë dhe shumëvjeçar, i cili kushtoi 300 milionë dollarë, kishte si qëllim infiltrimin e zinxhirit të furnizimit të Hezbollahut për të mbushur me eksploziv mijëra pejxherë dhe radio komunikimi, duke demonstruar “oreksin” e pandalshëm të inteligjencës izraelite për goditje teknologjike të paprecedenta.
